Wibrafon grawitacyjny
Wibrafon w 3D: zrzucaj kulki na wybrane sztabki. Stal brzmi metalicznie, piłka tenisowa ciepło i głucho, piłeczka pingpongowa skacze po całej skali.
Dozownik
Dźwięk
Sesja
Instrument
Linia
Kulki spadają pionowo z dozowników. To, w które sztabki trafią i jak się od nich odbiją, zależy od położenia instrumentu: przesuwaj go i obracaj suwakami X, Y i Z. Wszystko, co stawiasz i rysujesz, leży w płaszczyźnie zrzutu – tam, gdzie spadają kulki. Kliknięcie sceny zrzuca kulki ze wszystkich dozowników (każdy zrzuca swoją kulkę z listy „Dozowniki”). Przeciągnięcie po pustym miejscu rysuje drążek, od którego kulki się odbijają; drążek przeciągasz, żeby go przesunąć, a za koniec – żeby zmienić długość i nachylenie. Dozownik też można przeciągnąć w dowolne miejsce. Z włączonym „Dozownik +” kliknięcie stawia nowy dozownik dokładnie w klikniętym punkcie albo usuwa kliknięty. Klawiatura: spacja lub Enter – zrzut, 1–6 – kulka nowego dozownika, D – dozownik +, A – rytm, P – pedał, M – silnik, R – ustawienie startowe, [ ] – wybór linii, Z – cofnij linię, C – wyczyść.
O eksperymencie
Każda kulka ma prawdziwą masę, sprężystość i tarcie. Czas jej kontaktu ze sztabką decyduje o widmie dźwięku: twarda stal i szkło pobudzają wysokie, niestrojone drgania aluminium i brzmią metalicznie, a miękka piłka tenisowa wydobywa głównie ciepłą podstawę. Masa i prędkość decydują o głośności.
Przesuwaj i obracaj instrument, rysuj i przeciągaj drążki, od których kulki się odbijają, a dozowniki stawiaj w dowolnym miejscu – każdy z własną kulką, także w rytmie metronomu. Pedał przedłuża dźwięk, a silnik dodaje charakterystyczne falowanie.